Vertaling en correctie: Desertkid.
Alles, wat ik over mijn grootvader's ziekte weet,
heeft mijn kinderarts Dokter Ehlers me verteld.
Mijn Opa heeft Alzheimer.
Mensen, die dat hebben, vergeten veel.
Logisch, ik vergeet ook vaak
wat voor huiswerk ik opheb,
of vergeet mijn tanden te poetsen.
Maar bij Opa is dat anders.
Mijn ouders wilden hem in een tehuis stoppen.
Daarom moest ik de zaak in de hand nemen.
Wij twee reizen naar Venetië.
Daaraan herinnert Opa zich goed.
Alhoewel het 40 jaar geleden is,
toen hij Oma daar om haar hand vroeg.
Mensen met Alzheimer poetsen zich drie keer hun tanden,
omdat ze vergeten zijn, dat ze ze al gepoetst hebben.
Maar daarvoor weten ze des te beter,
dat ze 25 jaar geleden geflosst hebben.
dat vergeet ik nou bijvoorbeeld altijd.
Hallo, Papa, hallo, Mama, ik hoop dat alles met jullie in orde is.
Om ons hoeven jullie je geen zorgen te maken.
Opa en ik zitten in de trein, maar ja, dat zien jullie. En...
ontbeten hebben we ook al.
Chips, omdat die zo gezond zijn.
- Wil jij ook nog iets zeggen? - Wat?
- Tegen wie? - Mama en Papa.
Hallo?
Zijn weggegaan...
In ieder geval... Ik hou van jullie.
Tot morgen of overmorgen. Ciao!
Waar ga je naartoe?
Schijthuis, toilet.
Oh, shit! Opa!
Hé, was jij dat?
- Staan blijven! Politie! - Opa!
Opa!
Zo, dat zijn we dan: mijn Opa Amandus en ik.
Waarom Opa zo is, als ie is, heb ik nu begrepen.
Waarom mijn ouders zo zijn als ze zijn,
zal ik, geloof ik nooit snappen.
Waarom veranderen mensen zich als ze ouder worden?
Mijn ouders praten er steeds over,
wat er de vorige week aan de hand was of in de toekomst zal gebeuren .
Mijn Opa weet dat gewoon niet meer.
Ik bedoel, hoe het morgen zal zijn, of wat er de afgelopen week was.
En ik geloof, dat dat soms helemaal niet zo slecht is!
Eigenlijk begon alles als Oma gestorven is.
Ze heeft ons dorp bij wijze van spreken
een vleug van "glamour" bezorgd.
Ze wilde de wereld ontdekken.
- Wordt ze verbrand? - Wie?
- Nou, je Oma. - Ben je niet goed snik?
Dan wordt ze door de wormen opgevreten.
Maar ze ligt in een kist.
Daar gaan ze doorheen.
Kunnen we over wat anders praten?
Oké.
Zolang een mens niet vergeten wordt,
leeft ie in onze herinnering verder.
Wat staat op de grafsteen van een schoorsteenveger?
Ik weet 't niet.
- "Hij keert nooit weer terug." ("kehren" betekent ook vegen) - Grappig.
Lieve Amandus,
tijdens ons laatste gesprek
heb je de wens geuit zelf iets
over je geweldige vrouw te zeggen.
Margarethe was...
gewoon fantastisch.
Ze was nog veel meer,
grootmoedig en zo vol warmte...
En ik heb het niet over haar grote décolleté.
Ik weet, dat jullie dat allemaal kennen.
Zegt men zo iets, als een vrouw net gestorven is?
Margarethe heeft een goede grap altijd gewaardeerd.
Daarom heb ik ook tot op het laatst
van haar appeltaart gegeten.
Die... die... die overdekte met spuitbusslagroom
Die heeft ze toch sedert jaren niet meer gebakken!
Daar komt nog bij, dat ik hem eigenlijk niet meer kon ruiken.
Naar ik... ik heb het steeds opnieuw gedaan.
Omdat.. de mens is tensotte een gewoonheids...
een gewoonheidsmens.
Eigenlijk wilde ik graag wat anders.
Zo'n pruimentaart misschien.
Of, eh... abrikozentaart of...
Hier, eh... Hoe heet dat ook alweer...
eh... marsepeintaart, of... ja!
Moorkoppen. Moorkoppen vind ik ook erg lekker.
De... De beste marsepeintaart krijg je trouwens in...
Nou, hoe heet het ook alweer?
Daar bij dat kruispunt waar ze dat huis omge...
omgedingd hebben.
Ja, lik toch m'n reet!
Oma!
Wat zou ik je vandaag niet geven
voor een stuk van jouw appeltaart.
Mijn Elisabeth.
Elisabeth? - Zo heette zijn moeder.
Wat moet ik nou zonder jou?
Niko ik... ik hoop alleen,
dat jij op een dag ook zo'n fantastische vrouw vindt,
zoals je moeder het voor mij was.
Oh!
Tot gauw, mijn duifje.
Na de begrafenis heeft Papa Opa aangeboden,
dat hij voorlopig bij ons intrekt.
Maar Opa wilde niet.
Hij wilde Oma niet alleen laten.
Papa heeft mij dan in het weekend
soms naar Opa gebracht.
Wij hebben dan altijd Oma's graf bezocht
en hebben er bloemen opgelegd.
Thuis was ik sowieso vaak alleen,
omdat ik een zogenaamd sleutelkind ben..
Als mijn ouders thuis zijn, maken ze vaak ruzie,
omdat Papa met een andere vrouw 'gesext' heeft,
en Mama op het bedrijskerstfeest
hetzelfde met haar chef gedaan heeft.
Papa was echt woedend,
maar Opa zei: "Wat de haan mag,
dat mogen de kippen ook."
Opa was namelijk dierenarts.
Papa zegt altijd,
dat de boeren alleen maar zo deden, alsof een koe ziek was,
omdat ze zo graag hadden, wanneer Opa hen bezocht.
Wanneer Papa zoiets vertelde,
was ik altijd heel trots op Opa.
Op een dag heeft ie ons opgebeld
en gezegd, dat hij de weg
naar het kerkhof niet meer vindt.
Opa!
- Opa! - Hallo?
- De politie heeft opgebeld. - Waarom?
- Je vader is bij hen. - Waar?
- Nou, op 't politiebureau. - Waarom?
- Nou, hou je maar vast! - Lul niet. Zeg me wat er aan de hand is!
Ik lul niet.
- Ik zal je zeggen wat er aan de hand is. - Zeg 't nou toch eindelijk!!
Hij rapporteert een vermiste persoon.
- Namelijk je moeder. - Nee, hè?
Je moet hem afhalen. Ze houden hem daar zo lang vast.
- Wat is er? - Kom, we gaan Opa halen.
- Hallo. - Rosenbach.
Ik wil mijn Vater afhalen, Amandus Rosenbach.
Ach ja, die zijn dode vrouw als vermist opgegeven heeft.
Hier.
Dat heeft hij bij ons vergeten.
- Wie is dat? - Mijn moeder.
- Toen ze jong was. - Dat is de vermistenfoto.
Waar is hij nu?
- Thuis. - Hoezo dat?
- Ze wilden hem vasthouden. - Hij wilde absoluut naar huis.
En hij is ook nog nooit in een politiewagen meegereden.
Tilda! Mijn klein prinsesje!
Kijk eens aan, hem ken ik toch ook ergens van.
Kom toch binnen.
Leuk, dat je mij bezoekt.
Hier, ga toch zitten.
- Wil je een koekje? - Graag.
- Opa? - Ja?
Waarom staat al je eten op de boekenplank?
De afwasmachine was vol.
Mhm.
Eh...
Zoek je iets?
- De werkster? - Heb ik ontslagen.
- Waarom? - Ze heeft gejat.
- Wat dan? - De juwelen van je zuster.
Ik heb geen zuster.
Maar je wilde er toch altijd graag eentje hebben, niet?
- Hier. Alles is er nog. - Ach.
Oh.
Margarethe.
Is ze niet ontzettend knap?
Ze zaten allemaal achter haar aan.
Iedereen wilde haar...
Maar... ze heeft de keus op mij...
Ik bedoel...
Ze wilde mij.
Je was met haar foto bij de politie.
- Waarom? - Dat wil ik van jou weten.
Ik wilde waarschijnlijk een beetje opscheppen.
Ach, oh jé.
En? Hoe was 't?
- Waar? - Nou, in de politieauto.
Oh, nou, dat...
Dat was de moeite waard
Hier.
- Die is toch niet echt. - Nou, dan pas maar eens op.
Visier...
Da's luid!
Oh, ja!
Zeg eens, ben je geschift? Waar heb je die vandaan?
Nou, in ieder geval niet uit de Mediamarkt!
Wat vind je ervan als je bij ons intrekt?
Da's geen probleem als jullie mij nodig hebben.
Maar alleen als ik een paar van mijn meeu... meeu...
hier, eh... meeuwen mag meebrengen.
Een, twee, drie, vier, vijf.
Nu nog een drie en ik heb alweer gewonnen.
Amandus?
Ik denk over mijn volgende zet na.
- We schaken niet. - Mama, laat hem toch!
Oké, dan overleg je volgende zet maar goed.
Als ik hier naar links ga,
blokkeren ze daarachter de weg.
Dat is geen goed idee.
Dat is helemaal geen goed idee.
Maar als je hier langsgaat, is alles vrij.
- Denk je? - Kijk toch!
Hier gaat het niet. Dat heb je zelf gezegd.
En hier bestaat er gevaar van een...
hinderlaag.
En hier langs is alles vrij.
Bedankt.
Oh.
Een zes.
Een, twee, drie...
vier, vijf, zes, zeven...
Ziezo!
Je hebt een zes, geen tien.
- Je lult! - Het spel heeft regels.
Wie is ervoor, dat we naar Opa's regels spelen?
Oh.
Zelfs geen krasje!
Jullie kunnen hier, eh... inladen.
- Inladen? - Geweldig.
Is dat hier "Candid Camera"?
Niko, dat was zo niet afgesproken.
Het ging om zijn lievelingsspullen,
maar hij sleept zijn hele huisraad aan.
- Een koelkast! - Dat zijn z'n boekenplanken.
Deze rotzooi past niet bij onze inrichting.
- We hebben toch geen rommelkamer. - Hij hangt aan zijn spullen.
- Hij verheugd zich er zo op. - Nou, wat fijn!
Ik heb een borrel nodig.
- Pas toch op, jij Hobbit! - Pas zelf op, Mann!
Zulke armen, maar niks in je kop. Lul! Verdomme!
- De koelkast in de badkamer. - Stop, Amandus!
Of deze troep komt in de schuur,
of in je kamer en weliswaar alleen maar in een van beide!
Wegwezen, jongens!
Hier. We hebben dit nog vergeten.
Alsjeblieft.
Alles is er weer.
Da's goed.
Ja, je bent me d'er eentje.
Amandus, geef je me het brood even aan?
- Ja, ja. - Amandus?
Het brood.
Wat is daarmee?
Dank je, maar ik heb eigenlijk je vader gevraagd.
Amandus, hou op.
- Dat werkt echt op m'n zenuwen. - Mama!
- Is toch zo! - Hier mag je niks.
- Thuis was er meer leven in de brouwerij. - Dan ga door met tongklakken.
- Ik ben sowieso bijna klaar. - Nu wil ik niet meer.
- Jammer - Zelf schuld.
Vervelend.
Vertel ons hoe je Oma hebt leren kennen.
Alsjeblieft zeg!.
Nou, dan vertel je ons nog eens die geschiedenis van...
her... je chef.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Waar heeft je vader dat vandaan?
Ik heb't hem verteld.
Nou, geweldig.
- Niko? - Hm?
Je wilt dit niet horen,
maar je vader is meer als een beetje in de war.
Met mijn vader is alles in orde. Kunnen we nu gaan slapen?
Ik heb geen zin.
Ik heb er geen zin meer in.
Dier Wohlleben is te stom om het ons uit te leggen.
Dat klopt, het is zo'n droogkloot.
- Droogkloot mag je niet zeggen. - Dan is ie een komkommerschiller.
Wat is een komkommerschiller?
Nou, eentje die de hele dag komkommers schilt.
Wil je ook een kopje koffie?
Opa, ik ben toch pas elf.
Klopt. Ook niet meer de jongste.
Wil je ook een kopje koffie?
Ja, erg graag.
Ik hou van koffie.
Opa, je moet daar water indoen.
Zak ik je helpen?
Niet nodig. Ik heb al eens eerder koffie gezet.
Het wordt al warm.
Het is bijna klaar. Het moet alleen nog maar kort trekken.
- Kun je ons helpen? - Ja.
Nee, dat... dat kan ik niet.
Zoiets hadden we niet op school.
Wij hebben de breuken altijd lang gelaten.
Jullie hebben ze lang gelaten? Da's ook veel slimmer.
Precies.
Bedankt. Dat was totaal cool
Doei!
Het belangrijke en moeilijke aan zo'n...
- Je bent een knap ding. - ...Draai...
- Zullen wij eens... - ...ist, dass man...
...een bakkie doen?
- ...oder eine Frage stellen.
Ik ben geen Showstar.
En ik vertoon me zoals ik ben.
- Weg! Ga weg, jij! - Bis auf die gepuderte Nase.
- Weg, weg! - Amandus?
- Trim jij de heg? - Kan ik doen.
Prima. Gewoon weer in vorm brengen. Alleen maar tien centimeter.
- Krijg je dat voor elkaar? - Geen probleem, nietwaar?
Tien centimeter. Sandra.
- Sarah. - Ook goed.
Oh, mijn God.
Verdomme.
- Wat doe je daar? - Ik besnoei de... de...
dat groene ding daar.
Ik heb gezegd, tien centimeter!
Ja, hier. Precies.
Dus...
Als je het mij vraagt, vind ik hem hoger veel mooier.
Zal ik dit stuk dan maar liever laten staan?
Of moet het er ook af?
Jouw beslissing.
Waar blijft Amandus?
Als men samen onder een dak leeft,
kan men zich tenminste aan de etenstijden houden.
Hij probeert de heg te repareren.
De heg repareren?
Vijf jaar heeft het gekost voordat ie zo hoog was.
Vijf verdomde jaren!
Mama! Verdomd zeg je niet!
Is toch waar! Sorry, mijn schat.
Wie weet wat 't volgende is dat ie kapotmaakt.
We bestellen zaterdag ein nieuwe heg, oké?
Waar heb je die vandaan?
Uit je tuin.
Vind je ze mooi?
- Wil je me in m'n graf brengen. - Nee.
Ik wil me bij je verontschuldigen.
- Sandra, sorry, dat... - Sarah.
...ik die Sarah verkeerd getrimt habe.
Ehm...
...mij niet korrekt getrimt heb...
- Ehm... die... - Heg.
- De Heg... - Prima, Amandus!
Als er nu gasten komen,
zien ze geen mooie heg meer, maar de...
kleinburgerlijke tuindwergen van de buren!
En wanneer ze de tuin betreden...
Hartelijk dank! Super gedaan!
Elisabeth hield erg van rosen.
Papa, Mama heette Margarethe.
Nou ja, dan Margeriten.
- Vertel me een verhaal. - Een verhaal?
Van jou en Papa. Toen die zo oud was als ik.
Je stelt vragen!
Weet je nog toen we in de tuin gekampeerd hebben?
Om het spannender te maken, heeft Opa verteld,
dat onze tuin 's nachts vol is
met wasberen en vossen.
We hebben ons met schoffels en bezemstelen
en alles uit de schuur bewapend,
zodat we veilig van het huis in onze tent konden komen.
Ja, jij... eh...
- jij hebt zelfs je hengel meegenomen. - Daaraan herinner jij je nog?
Hoe zou ik dat kunnen vergeten?
Alsof je met een hengel
een wasbeer kan verjagen.
En toen we dan in de tent lagen,
hoorde ik zo'n raar geluid.
Een soort huilen. Zo...
Papa zegt: "Een wasbeer."
Waarop ik zeg: "Wasberen huilen toch niet!"
Dan zegt hij: "Die hier in Brandenburg wel."
Tot vandaag weet ik niet, of er werkelijk
huilende wasberen bestaan.
- Dat was ik. - Nee!
Dat heb je me nooit verteld.
Jij hebt ook nooit gevraagd.
Ik was vandaag bij een dokter. Hij wil je graag onderzoeken.
Waarom?
- Omdat... - Omdat ik een idioot ben?
Geloof jij soms, dat ik dat niet merk?
Papa, je bent toch geen idioot.
Natuurlijk ben ik dat.
- Ik ga niet naar die dokter. - Misschien kan hij helpen.
Jij praat net als je moeder.
Wilde die ook met jou naar de dokter?
Weet ik niet meer.
Maar helpen kan die mij niet.
Zoveel weet ik nog wel.
Vind je die beter in bruin of in beige?
- Beige. - Zeker?
Dan neem gewoon bruin.
- Jij hebt niet eens gekeken. - Ik heb andere zorgen
als ons verdomde tuinfeest.
Heb je met Amandus gesproken?
- Ja, maar hij wil niet. - Wat?
- Hij wil geen onderzoek. - Ja, en?
Niets en! Ik kan hem niet dwingen.
Hoe moet ik hem dat uitleggen?
Zoals je mij dat met zijn spullen uitgelegd hebt.
Helemaal niet.
Hij heeft Alzheimer. Hij heeft hulp nodig.
Hij kan niet de regels opstellen.
Neem hem aan de hand en ga met hem naar de dokter.
Bovendien kan hij hier op den duur niet blijven wonen.
Hij is volkomen verward.
We hebben geen tijd ons om hem te bekommeren.
- Ik moet morgen naar Londen. - En wie brengt Tilda naar de kinderarts?
- Ik heb mijn pitch. - Papa.
- You're joking. - I'm not.
Ik heb hem alles uitgelegd en een mapje voor hem gemaakt.
Een mapje?
- Braun oder beige? - Braun.
Verdammt, Niko, wij hebben 't er toch net nog over gehad?
Jij denkt, dat ie Tilda naar de kinderarts kan brengen?
Dat funktioneert nooit.
Wat doe je?
Ik maak... schoon.
Denk je eraan mij morgen van school af te halen
en met me naar de kinderarts te gaan?
- Heb ik op het scherm. - Zeker?
Heel zeker.
Wat ben jij voor een levenslustige?
- Ik ben Berta. - Hallo, Beate.
- Waar gaan wij morgen naartoe? - Naar de kinderarts.
Dat weet ik toch.
Het was maar een grapje.
- Hé, Papa. Waar ben je op dit moment? - Londen. Heb ik je toch verteld.
- Alles kuis in het kruis? - Heeft Opa je afgehaald?
En? Hoe is het weer in Londen?
Hier schijnt de Zon.
- Heeft Opa je afgehaald? - We zijn er al.
- Waar? - Nou, bij de kinderarts.
- Kan ik kort met hem praten? - Met de arts?
Nee, Opa.
Eh... die vult net de formulieren in.
Opa vult formulieren in?
Ja.
Oké.
- Kom, nu geef je hem aan mij. - Ehm...
Wij zijn nu aan de beurt! Ciao!
To the airport, please.
Hallo, ik heb ein afspraak.
Ah, ja.
- Tilda Rosenbach? - Ja.
- Je bent wel aan de late kant. - Tja.
Ben je hier helemaal alleen?
Wie neemt u dan allemaal mee als u naar de dokter moet?
Mhm, dat klinkt goed. Alles vrij.
Heb je braaf je kousen aangetrokken?
Ja.
Mag ik je wat vragen?
Natuurlijk kun je me wat vragen.
Wat is Alzheimer?
- Waarom wil jij dat weten? - Mein Opa heeft dat, geloof ik.
En hoe kom je daarbij?
- Dat heeft mijn Mama gezegd. - Is je Mama dokter?
Nee, ze werkt bij een reklamebureau.
Zie je?
Dan vertel me maar eens wat van je Opa.
Haalt hij dingen door elkaar? Vergeet hij ze?
Soms.
Dat overkomt mij ook wel eens.
Dat is heel normaal op mijn leeftijd.
Ehm...
Eh...
Zo, mijn schoonheid, ik heb je lievelingstaart gekookt.
Ups.
Moet ik wel in de keuken vergeten hebben. Ja...
Ben meteen weer terug.
Stel je eens voor,
al deze boeken hier zijn de hersensen van je Opa.
En dan vallt er nu door die ziekte
steeds maar weer een boek om.
Op dat moment
is je Opa vergeten, wat er in dat boek staat.
Afhankelijk van mijn conditie richt
dat ene of andere boek zich weer op.
Daardoor vallen dan anderen om.
Ja.
En tijdens het verloop van de ziekte worden het er steeds meer.
En op het laatst kiepen alle boeken van de planken.
Tot op een dag...
Totdat hij helemaal niks meer weet?
Totdat hij helemaal niks meer weet.
Wat kan ik dan doen dat het beter met hem gaat?
Wat je Opa nu nodig heeft,
is heel veel liefde van jou.
En begrip.
Als hij dingen doet of zegt die geen zin hebben,
moet je hem het gevoel geven dat je hem begrijpt.
En hij heeft opgaven nodig.
Ja, dat is heel belangrijk voor hem.
Daardoor voelt hij dat men hem nodig heeft.
Eh...
Wat wilde ik hier ook alweer doen?
Gek zeg..
Hoe komen die hier erin?
Äh... oh.
Amandus? Oh, God!
- Wat is er gebeurd? - Ik bak een taart.
Oh, God!
Je blijft daar waar je bent!
Fuck!
Het spijt me zo.
Het komt allemaal wel weer goed
Wat denk je, kan men die taart nog eten?
- Beslist. - Wil je een stuk?
Ik... ik moet toch afvallen.
- Dan gooi ik hem weg. - Nee.
Dat doe je niet.
Dat is toch niet mogelijk!
- Wat doe je? - Ik zoek mijn honing!
- Heb jij die gebakken? - Nee, je vader.
Probeer maar. Hij smaakt best goed.
- Jij hebt hem niet geproefd. - Wel waar. Om Amandus een plezier te doen.
En, was het mooi in Londen?
- Wat is er aan de hand? - Hij heeft Tilda niet afgehaald!
- Hoezo? Heeft ie wel. - Nee!
Dat heeft ze alleen maar gezegd om hem niet te verraden.
Dat doet er ook niet toe. Ik heb toch gezegd, dat dat nooit lukt.
En hij heeft bijna het hele huis in de hens gezet!
- Wat is er dan gebeurd? - Kijk zelf maar!
Als ik ook maar eeb beetje later thuisgekomen was,
zou je nu in een ruine staan,
en je vadere zou men alleen door middel van zijn gebit kunnen identificeren!
Gelukkig was Tilda bij de dokter, maar wat gebeurt er de volgende keer,
als Tilda alleen met Opa thuisblijft?
Er zou wat kunnen gebeuren en dat is dan jouw schuld,
omdat jij de waarheid negeert!
Omdat je Amandus niet naar de dokter brengt
en desondanks naar Londen naar London oprot!
Je had de Pitch kunnen verleggen!
Nee! Jij brengt haar naar de dokter, dat was de afspraak!
Ik heb een vaste baan, jij niet.
Ik kan niet tgen Serge zeggen: "Wat denk je van overmorgen?"
Wat heb je hem dan gepitcht? Je tieten?
- Wat heeft dat nou weer te betekenen? - Spreek op!
Was die klootzak tevreden met je tieten?
- Nou, zo kan die wel weer! - 't Spijt me.
Amandus, kun je de pleedeur misschien dichtdoen?
En toen brak de zomervakantie eindelijk aan.
Mama wilde met ons naar Zweden,
maar Opa wilde niet.
Mama wilde hem overtuigen, maar ze had geen kans.
Toen vloog ze met haar Mama naar Mallorca.
En ik had Opa de hele zomer voor mij alleen.
We gingen heel vaak wandelen.
Als het mooi weer was, reed Papa ons naar het meer.
De andere kinderen vonden Opa super.
Het maakte hen niet uit, dat hij anders dan andere opa's was.
Dr. Ehlers zegt, dat mensen met Alzheimer
zich het beste aan zaken herinneren,
die lang terugliggen, en dat het ze blij maakt,
als ze zich eraan herinneren.
Daarom hebben we samen altijd
zijn fotoalbum uit Venetië doorgebladerd.
En hoewel ik zijn verhalen
in m'n slaap kan navertellen,
was het elke keer opnieuw fijn hem zo gelukkig te zien.
Heb ik je dat al laten zien?
Nee.
Wat raar. Ik zou gezworen hebben...
Opa, laat zien!
Hier, Lido, waar we een keer grote ruzie
met de badme... ehm...
Met de badmat...
Met de boswachter eh ...
Nee, mit de badmeester,
omdat Margarethe altijd naakt wilde baden.
Hoe hebben jullie dan met hem gepraat?
Parlo italiano perfettamente, la mia principessa.
Wat betekent "Ik hou van je, Opa." in 't Italiaans?
Ti amo, nonno.
Waar is dat?
Ja, dat is de... Dat ist deze... ehm...
De Dogen... ja.
Man, man, man.
Daar waren zo veel meeuwen.
Oma heeft daar altijd graag naar gekeken.
Totdat er eentje op haar mozarella caprese gescheten heeft.
- Een meeuw? - Precies tijdens het eten.
Was denk je hoe Oma reageerde?
- Gehuild? - Gelachen.
En toen heeft diezelfde duif
haar nog op haar hoofd gescheten.
Ik mis Oma.
Ik ook.
Ben benieuwd hoe ze eruitziet als we elkaar terugzien.
Hoe bedoel je dat: "Als jullie elkaar terugzien."?
Als ik doodga zien we ons beslist in de hemel terug.
Ik wil niet, dat je sterft.
Oh, als ik sterf,
is er in de Hemel een reuzegroot feest
met alles wat daarbij hoort.
Als Margarethe en ik weer samenzijn,
dan zetten we daarboven de boel flink op stelten.
Ik geloof niet aan de Hemel,
maar het was lief van hem, dat ie probeerde me te troosten.
Eigenlijk moest ik hem troosten.
Ik ben toen begonnen Opa vaak te filmen.
Ik geloof, dat wanneer hij zich
aan niets meer herinnert, hij blij zal zijn.
Zoals toen Mama en Papa mij de film lieten zien,
hoe ik voor het eerst gelopen ben.
Hoe voelt dat eigenlijk?
- Wat? - Nou, als je alles vergeet.
Zo alsof...
Honing in m'n hoofd. Zo...
zo kleverig.
Hoe lang heb je al honing in je hoofd?
Sinds ik niet meer kan denken.
Maar ik heb toch...
heb toch... Het doet er niet toe, omdat ik...
Kun je me... Ik krijg mijn tas niet open.
Hier.
- Wat is dat? - Daar staat alles in,
wat ik moet onthouden.
Dat heeft zij... hier, ehm...
nou...
- Oma gemaakt. - Laat mij eens zien.
Ja.
Wist Oma eigenlijk al van te voren dat ze zou sterben?
Dat...
Dat moet ik wel geschreven hebben.
Ze is toch dood, nietwaar?
Ja, Opa.
Had ik het toch goed.
Zo, en nu een toast op onze lieve Amandus, hm?
Toast? Ik heb toch ein hard broodje.
Ja, maar we willen op jou drinken.
- Amandus? - Ik heb geen dorst.
- Kloteding. - We proberen het.
We drinken nu op jou, op je verjaardag.
Ik heb geen dorst! Alzheimer, en wat dan nog?
Alsjeblieft. Knoflooksaus.
Hé, wat moet dat?
Olijfolie is...
goed voor de huid.
- Heeft u al gekozen? - SPD, zoals altijd.
Willy Brandt, dat is mijn man.
Ik mag hier helaas niet stemmen,
maar als het wel zou mogen, zou ik hem nemen.
Beslist.
Altublieft.
Dank u.
Kan het nog harder? Dat is afstotend!
Bemoeit u zich met uw eigen zaken.
Dank u.
Weet u eigenlijk wie ik ben?
- Hm? - Wie is dat dan?
- De een of andere acteur. Sorry.
Hebben wij met elkaar in de zandbak gespeeld?
Of waarom tutoyeert u mij?
- Ja... - De man is ziek.
- Dan moet ie thuisblijven. - Daar is de deur.
Nou moet je eens goed luisteren!
- Ik wil de chef spreken. - Dat ben ik, jij idioot!
En nou d'ruit.
Ik heb je geld niet nodig.
- Kom, schat. - Nog een goede avond.
- Zo. - Nou, ik neem de Dorade.
Met de groene asperges. Al dente.
- En de dame? - Het tonijntartaar, alstublieft.
- En voor u? - Spaghetti met boter, alstublieft.
Ah, goede keus. Specialiteit van het huis.
- En de heer? - Welke heer?
Wat je wilt eten, Papa.
Dat.
Ja...
- Heel graag. - Sedert wanneer eet jij lever?
Weet ik niet.
Wat eet ik dan?
Mozzarella caprese?
Mozza... wat?
- Twee maal Buffelmozzarella. - Heel graag. Komt voor elkaar.
Niet huilen, Papa.
Hé, het is toch alles in orde.
Hm?
Papa...
Opa, wat is er?
Het voelt zo af... af... af...
Afgrijselijk?
...afschluwer...
...afschuwelijk...
...verschrikkelijk erg aan.
Als men plotseling niets meer weet.
Alles leeg.
Als je iets wilt opschrijven en...
het niet gaat.
Er is iets in je
waardoor het eenvoudig niet lukt.
Weet je nog wat je wilde opschrijven?
Schrijf jij maar.
"Voor Tilda,
mijn liefste..."
Eh. "Mijn liefste..."
Kleindochter?
Ik zeg, wat er geschreven wordt.
Oké.
"De dag zal komen...
waarop ik je niet..." Eh...
"...waarop ik niet meer weet,
dat jij... jij...
...jij bent.
Jij... jij...
Het kan zelfs gebeuren, dat...
In ieder geval wil ik, dat je één ding weet.
Ik houd van je
en jij bent de beste prinses,
die ik mij kan wensen."
Komm mal klar, Alter
Hou maar op ouwe! Hou nou nou eindelijk eens op.
Je bent geen gangster, weet je?
Jij komt hiernaartoe en zorgt voor stress.
Maar je hebt ballet gedanst.
Je bent een...
Maar daarom maakt dat jou...
nog lang niet tot een super...
Hou op ouwe!! Hou nou maar eens op!
Ga nou toch eindelijk eens zitten!
Is hij ziek?
Herr Rosenbach, alstublieft.
Ja, dat ben ik.
Of jij? Ga jij maar liever.
- Ga zitten. - Nee, dat is wel in orde.
Ik zou graag met u willen praten. Dr. Holst.
- Holz? - Holst.
Met "st".
- Hoe gaat het met u vandaag? - Dat heeft u me al gevraagd.
Nee.
- Welnu? - Wat welnu?
Hoe gaat het met u vandaag?
Dat heeft u me zo-even al gevraagd.
Dat klopt.
En? Wat is uw antwoord?
Waarop?
Op de vraag hoe het met u gaat vandaag.
Heeft u geen andere vragen te bieden?
- Het wordt zo langzamerhand vervelend. - Wie heeft u meegebracht?
Mijn ouders.
Kan het zijn, dat ze uw kleindochter is?
Ja. Dat klopt.
Weet u hoe oud ze is?
Oh, die gaat nog wel een paar jaartjes mee.
Weet u hoe oud ze is?
Nee.
Ik weet niet eens hoe oud ik was,
als jij bij ons ingetrokken bent.
Ehm.
Toen was jij 61.
Meneer Rosenbach.
Hoeveel is negen plus drie?
U weet niet hoeveel negen plus drie is?
- En u bent arts? - Ja.
Nu heb ik een vraag.
Welke kleur heeft een koelkast van binnen?
- Meneer Rosenbach... - Antwoord u!
- Wit. - En wat drinkt een koe?
- Melk. - Ha, een koe drinkt water.
Tja, die was goed, niet?
Ja.
Nu excuseert u mij alstublieft, ja?
Waar wilt u dan naartoe?
Ik heb het een en ander te doen.
Ik wil ons gesprek hier beëindigen.
Ja, mijn...
Ja, de assistente...
Die... die maakt voor u een nieuwe afspraak.
Ik heb nu een operatie.
Mama en Opa kwamen overeen,
dat Opa tijdens het feest op zijn kamer blijft,
als hij als beloning om middernacht het grote vuurwerk mag zien.
De Frau, waarmee Mama praat, is Nora.
Papa mag ze niet, omdat ze zei,
dat Mama niet vreemdgegaan is, maar alleen geprobeerd heeft
haar huwelijk te redden.
Hij hier, die zo raar loopt,
is Serge, die van het bedrijfskerstfeest.
Die mag Papa nog minder.
Papa zegt altijd tegen Mama, als hij hem ziet, dat hij hem op zijn muil wil slaan.
Papa heeft eens geboxt, daarom vraag ik me af,
waarom Mama hem eigenlijk uitgenodigd heeft.
Serge. Wat doe jij hier nou?
Wat is dat voor een welkom?
- Niko weet het. - Wat?
- Hoezo? - Ik heb 't hem verteld.
Verdomme, dat zeg je me nu pas?
- Ik zou nooit gekomen zijn. - Je bent ook niet uitgenodigd.
Dat heb ik gemerkt.
Ik dacht, dat je me vergeten was.
- Ik praat met hem. - Nee, je verdwijnt meteen!
Verdomme!
- Waarom heeft ze hem dat verteld? - Omdat ze stom is.
- Hoe zie jij eruit? - Ik heb me...
opgedirkt.
En wat doe je daar?
Ik eet deze kleine...
...deze k... knobbeltjes.
Hier, deze, ehm... zout.
- Had je die allemaal in je mond? - Die smaken uitstekend.
Hm?
Dat hier is mijn party.
Je hoort vandaag niet tot de uitgenodigden.
Dat hebben we besproken. Ik wil, dat je direct weer naar je kamer gaat-
- Maar... - "Deutsland sucht den Superstar" is op de buis.
- Ja, maar... - Hallo, Amandus!
- Niks te maren! - Wat leuk jou te zien!
Je ziet er geweldig chique uit.
Kennen...
- Kennen wij elkaar? - Ben je het al vergeten?
Je hebt het mij in de afgelopen nacht vijf keer bezorgd.
Maar vijf keer?
Geile spreuk!
Amandus is er weer.
- Ach, jij oude soldaat. - Ja.
- Nee, dat vieren we nu. - Mama, laat hem toch.
- Dan drinken wij tweetjes. - Dat gaat nu niet.
Serge. Rot nu op!
Als je er drie neemt, krijg je er een gratis.
Oké, dan neem ik er drie.
Hoed af. Super muziek.
Vind ik ook.
Vroeger hadden we LP's.
Hé, ik heb meer lont nodig!
- Niko, ik heb een probleem. - Wat dan?
Flip alsjeblieft niet.
- Waarom zou ik? - Beloof 't me.
- Ik beloof 't. - Serge is er.
- Waar? - Nou, hier.
- Dat meen je niet. - Toch.
- Komt ie op mijn zomereest! - Ons zomerfeest.
- Ik heb em niet uitgenodigd, eerlijk. - Hij moet maar mooi oprotten.
Gaat niet, hij is mijn chef.
Oké, ik praat met hem.
Niko, hallo.
- Serge... - Nou, nou, nou.
- Serge... - Je bent beslist verwonderd waarom ik hier ben.
Ik ben tenslotte niet uitgenodigd...
Niko!
Serge, het spijt me zo zeer.
Ik kan hem begrijpen.
Dat met je vrouw was een reuzegrote fout!
Waar is de discjockey?
De Russen komen.
- Was is er, Papa? - Ik hou van je.
Dat heb je nog nooit tegen me gezegd.
Heb ik je al wel eens gezegd hoeveel ik van jou hou?
Zo ja, dan...
ben ik 't vergeten.
Moet je niet persoonlijk opvatten, hoor!
Waar is Sandra?
Ze logeert een paar dagen bij haar moeder.
- Hoezo? - Papa.
Hebben jullie ruzie gehad?
- Weet je dan helemaal niets meer? - Nee.
- Alles is weg. - Oh.
- Ik... - Papa...
Daar is alleen nog maar...
een gat.
We weten niet hoe de ziekte zich ontwikkelt.
Op een lange stabilisatie kan een snelle verslechtering volgen.
Goed, dat hij zoveel gevoel voor humor bezit.
Als hij vertwijfeld is, herinnert hij zich aan oude moppen,
ook als hij niet meer weet,
hoe hij zijn ene been voor het andere moet zetten.
U moet de volgende vraag beantwoorden:
"Bent u psychisch gezien in staat en heeft u de tijd zich om hem te bekommeren?"
Wanneer u op een dag tot de slotsom komt,
dat u hem niet meer zo verzorgen kunt,
zoals het volgens u nodig is,
dan dient uw oprechtheid ten langen leste uw vader.
Ik weet wat u doormaakt.
Mijn vader was ook dement.
Ik ken de strijd met zichzelf.
De hulpeloosheid, het slechte geweten,
het zelfverwijt.
maar aan het eind van de weg
is de onderbrenging in een tehuis onvermijdelijk.
Probeert u nu al een plaats te reserveren.
Goede verpleeginrichtingen hebben helaas erg lange wachttijden.
- Chaleema Tea and Coffee. - Hallo, Pam.
- Hi, hoe gaat 't met je? - Goed, en met jou?
- Super, jij kleine muis. - Kan ik met je Papa spreken?
Die bekijkt toch een tehuis voor mijn Opa.
Is niet waar.
Niemand is in het begin enthousiast om hier te wonen.
Maar u went eraan.
Ziet u die twee daar?
Die kennen zich sinds gisteren en houden elkaars handen al vast.
Hun dag is geregeld doorgepland,
en ze hoeven zich niet te schamen,
omdat ze onder elkaar zijn.
Hallo!
Dat is toch niet mogelijk.
Ik ben Hildegard.
- Je kunt ook Gerdi zeggen. - Oh.
We kennen ons al een tijdje.
Nee, we kennen elkaar niet, maar ik ben Niko Rosenbach.
Zullen we samen een beetje neuken?
- Nee, nee, nee. - Nou ja, zo'n heel klein beetje?
Hildegard, hou daar nu maar over op?
Je kunt er maar eens over nadenken.
Ja...
Auch de wens naar sex
is een thema bij Alzheimer.
Het gaat ook hier!.
Bij sommigen is het niet zo markant .
Bij Hildegard gaat het om niets anders.
De voorgeschiedenis is belangrijk.
Hildegard was danseres in een...
- Of daar. - ...bar.
Zo beschrijft haar dochter tenminste haar vroegere beroep.
Ja...
Hoe,leg ik hem uit, dat hij ergens anders moet wonen?
Helemaal niet. Hij zou het niet begrijpen.
Zoals een klein kind dat in de kleuterschool komt.
Het huilt en krijst.
U heeft een slecht geweten,
maar het duurt niet lang en dan wil het daar helemaal niet meer weg.
het zal goed voor hem zijn.
Hallo, Papa.
- Papa? - Ja?
Ik zit op de pot en heb geen wc-papier.
Kun je me een rol brengen?
Hier.
Dank je.
- Is er wat? - Waar was je eigenlijk?
- Op kantoor en toen heb ik boodschappen gedaan. - Boodschappen?
- Ja. - En waar zijn de zakken?
- In de Auto. In de kofferbak - Je hebt geen boodschappen gedaan.
- Je was ook niet op kantoor. - Wel waar.
Vertel me geen onzin.
Pam heeft me verteld, dat je een tehuis voor Opa gezocht hebt.
- Oh, die domme koe. - Kun je nu weggaan?
Merk je niet, dat ik moet kakken?
Ik zou jou nooit in een tehuis stoppen als je oud geworden bent.
Ik haat je!
Opa, waar denk je nu aan?
- Opa? - Venetië.
Vertel me toch nog eens hoe die duif
Oma op haar mozzarella gescheten heeft.
Oma en ik willen daar nog steeds met jou naartoe.
Als je groot bent.
Ehm...
Om je te zeggen, waar we...
we....
Wist je eigenlijk,,
dat Hamburg meer bruggen dan Venetië heeft?
- Dat geloof ik niet. - Zullen we het eens opzoeken?
- Waar? - Nou, in Venetië.
Hm?
Ik vind toch niet eens meer de weg naar...
naar... dinges....
En als we daar nou eens samen heenrijden.?
Ik ben voor niks meer te gebruiken.
Niko, dat werd wel tijd.
- Kan ik Sarah spreken? - Ze slaapt.
- Ze slaapt? Om deze tijd? - Ja.
Ze heeft de laatste paar nachten helemaal niet geslapen.
Kan ik binnenkomen?
- Waarom he je je niet gemeld? - Waarom ik niet weggelopen ben.
Kom niet met tegenvragen, jij opgeblazen macho!
Je hebt haar party gecrasht en ervoor gezorgd,
dat werkelijk iedereen van de zaak met Serge afweet.
- Super actie. - Het spijt me.
- Dat moet je tegen haar zeggen. - Hoe dan,
als je me niet binnenlaat?
- Hoe is 't met Amandus? - Ja, klote.
En hoe gaat 't met de kleine muis?
Ook klote. Daarom ben ik hier!
Fijn, dat je er bent.
Het spijt me.
Ze je nou wel. Het gaat toch!
Mama!
- Waarom ligt Opa bij jou? - Hij heeft slecht gedroomd.
De Russen zijn gekomen.
Weet je, dat je eigenlijk een fijne meid bent,
- en dat ik waanzinnig trots op je ben? - Ben je daarom weggelopen?
- Heb je de brief gelezen? - Ja,
maar je schrijft je dochter geen brief en loopt dan weg.
Weet je, ik ben...
naar m'n moeder gegaan, omdat...
omdat ik zo vertwijfeld was.
- Ik wist niet verder. - Gaan jullie scheiden?
Nee.
Je vader en ik, we houden van elkaar.
Tenminste iets.
Papa is verdrietig, omdat je gezegd hebt, dat je hem haat.
Ik heb geprobeerd hem te troosten
en gezegd dat wij vrouwen
het soms helemaal niet zo bedoelen..
Ik heb het echter zo bedoeld.
- Hij stopt Opa in een tehuis. - Schatje...
Jullie weten dat ik op hem kan oppassen.
Tilda, kijk nou eens, de vakantie is voorbij,
je moet weer naar school en Papa en ik moeten gaan werken.
Hij heeft dat tehuis toch alleen maar bekeken.
Ja, omdat hij hem daarheen wil brengen.
Nu is Opa nog bij ons.
Maar hij wordt later zo ziek,
dat het hier niet meer gaat.
Dan heeft hij een goed tehuis nodig,
waar hij zich echt op zijn gemak voelt.
Ja, waar we hem altijd kunnen bezoeken
en hem afhalen om leuke dingen met hem te ondernemen.
Hij werkt toch altijd.
- Dan werken we minder. - Duidelijk.
Ik beloof 't je.
"Ik beloof 't je."
Mama en Papa beloven vaak
minder te werken, maar doen het nooit.
Smylla's Papa heeft gezegd:
"Het ergste, dat ouders kunnen doen,
is beloftes aan hun kinderen niet na te komen."
Ik lag de hele nacht wakker en heb erover nagedacht,
wat Dr. Ehlers gezegd heeft.
En dacht aan Opa
en dat ie een opgave nodig heeft.
Opa?
Opa, wordt wakker!
- Zijn ze er weer? - Nee, ze slapen.
Goed.
Als de vijand slaapt zijn wij veilig.
Precies.We gaan nu Italië veroveren.
Ik moet naar mijn praktijk.
- Nee, je hebt toch vakantie. - Ach, ja.
Ik pak snel je spullen. In tien minuten buiten.
Waarop wacht je nog? Rij toch!
- Je moet rijden. - Ah.
Noun heb ik zelfs vergeten hoe je dat ding start.
Je moet je voeten op de koppeling zetten.
Probeer 't nog eens.
Spint als een poesje.
Nu het gas.
Oh!
Daar zijn inbrekers aan 't werk. Ze jatten onze Auto.
- Dat was de achteruit. - Geen onzin, Opa.
Hé!
Ik schakel en jij doet het voetenwerk oké?
Oké.
- Wordt wakker! - Ey!
Hé!
- Wat doe je? - Waar ziet het naar uit?
Probeer jij 't eens.
Opa!
- Opa, het is rood! - Dat halen we nog.
- Dat was op 't nippertje. - Opa, wat doe je?
Groen blijft staan...
Rood mag gaan.
Rij, Opa!
- Rechts? - Links.
Links is het station, Opa.
Hé! Hé, blijf staan! Hé!
Dat is gewoon niet waar.
HH voor Handelsstad Hamburg.
Antraciet. Heb ik toch gezegd. Ja! Gewoon van de binnenplaats gejat!
We zijn hier toch niet in Napels.
Nou ja, Italië.
Oké.
Man.
Ah, is monsieur ook al wakker geworden?
Toast met boter misschien? Fris geperst sinaasappelsap?
Heb je geen andere problemen? Amandus en Tilda zijn weg.
- Verneuk me niet. - Ik verneuk je niet.
- Voorlopige opsporing? - Ja.
- Meer gaat niet? - Nee.
- Ja ja, belachelijk. De politie is je vriend en helper. - Schat.
Uw vader is met uw dochter in de auto weggereden.
Zullen we soms zoekheli's mit warmtebeeldcamera's starten?
- Hallo? - Hij is volwassen.
- Dat is geen zaak voor ons. - Zijn vader is dement.
- En onze dochter elf. - Ja, dat zei u al.
Wij melden ons. Die zwei zijn beslist thuis.
Dat ist mijn ervaring.
- Zwei kaartjes naar Venetië. - Een enkeltje?
Nee, auch voor mijn Opa.
- Ik bedoel: heen en terug? - Wat is goedkoper?
Enkel..
- Dan twee daarvan. - Je leeftijd? (Dein Alter betekent ook Je ouwe.)
Nein, mein Opa.
- Hoe oud je bent. - Oh, elf.
Elf?
- Dan rijd jij gratis. - Super!
Dat is dan 224 Euro, alsjeblieft.
Opa, heb je geld bij je?
- Je moet je PIN intoetsen. - Ehm...
- Opa? - 1916.
- Zeker? - De slag bij Verdun.
De slag bij Verdun?
Erste Wereldoorlog.
Dat heb je prima gedaan, Opa.
Dank je wel.
Nou dan, goede reis en veel plezier in Venetië.
Hoe weet hij waar we naartoe willen?
Staat hierop.
Ik... ik moet... ik... ik moet... ik...
- Wat moet je? - Al gebeurd.
Niet erg. Is mij ook al eens gebeurd.
We hebben andere kleding bij ons.
- Heb ik die broek vergeten? - Dat kan toch niet...
- Ik geloof 't niet. - Verdomme.
Verdomme.
Ik kan je toch helpen, Opa.
Is er wat?
- Dat heb ik gehoord. - Dat was ik niet.
- Nou logisch, Opa. - Dat was ik echt niet.
Klaar!
Ik heb gezworen, dat ik dat nooit zal doen.
"Heute sprak ik lange tijd met Dr. Ehlers over Opa
en over Alzheimer en over geluk en vreugde.
Het belangrijkste voor onze hersens is vreugde.
Dat is voedingsstof nummer één.
Het repareert het brein.
Dr. Ehlers zegt, dat men zijn doel alleen maar kan bereiken,
als men het met vreugde doet.
Maar veel oude mensen hebben geen doel meer,
omdat ze daarmee niemand een plezier doen
en niemand trots op ze is.
Niemand heeft ze nodig.
Daarom worden ze ziek, omdat hun hersens verkommeren.
En ze können ze niet repareren,
omdat ze geen vreugde beleven.
Misschien hadden Mama en Papa...
Oma en Opa vaker moeten bezoeken.
Maar dat ging niet,
omdat ze zo veel moesten werken.
Als Oma toen gestorven is,
heeft Opa zijn laatste opgave verloren.
Maar als het me lukt Opa weer een opgave te geven
en hij het gevoel heeft, dat ik hem daarvoor nodig heb,
dan wordt hij misschien weer gezond.
Ik weet alleen nog niet welke."
- Goedenavond. - Eh.
Berta is moe.
Waar zijn dan hier de slaapwagens?
Waar je kunt gaan liggen?
Die zijn hier voor.
Ik ben er weer.
Ik hou van je boezem.
Margarethe...
- Ouwe geile bok! - Wat is er aan de hand?
Hij wilde me aanranden!
- Dat zou je wel willen, hè. - Doch!
Hij heeft mijn borsten beetgepakt!
Mijn Opa heeft zich in de coupé vergist.
- Hij heeft Alzheimer. - Oh.
Eh, hier... eh.
Alois. Alois Alzheimer.
Thomas.
Thomas Müller.
Drie goals tegen Portugal.
Kunt u die dame vriendelijk vragen,
ons Portugal...
- ...onze coupé te verlaten? - Ehm.
Dit is niet uw coupé.
het is wel degelijk de coupé van deze dame.
- Dit... dit ist uw coupé? - Mhm.
Ja, dan, ehm...
was ons een genoegen.
Ach, overigens,
Uw vrouw...
Ze is zo geweldig zacht als men haar aanraakt.
Dank u voor het compliment.
Heb je dat gehoord, schat?
- Hier langs, Opa. - Wat?
Also... eh...
Excuseer voor de storing. Goedenacht.
Dank u.
Hallo, Mama, hallo, Papa, ik hoop, dat het goed met jullie gaat.
Maken jullie je om ons maar geen zorgen.
Eh, kunt u me zeggen, waar hier het schijttoilet is?
Nou, hier.
- Je hebt chips in je haar. - Wilt u er eentje hebben?
Nee, dank u.
Ehm.
Toilet.
Oh, shit! Opa!
Dat is toch niet mogelijk.
Hallo?
Hier langs.
Misschien geven we ons beter over?
Wij reizen naar Venetië!
- Ik zou ze kunnen stoppen. - Opa!
Hé!
Hé, we zijn dicht!
- Che cazzo! - Va fanculo, porca puttana.
Verkeerde deur.
- Daar langs, Opa. - Ja, ik...
Schattig.
We wachten totdat ze weg zijn.
Die knappe vrouwen?
Nee, de politie.
Ik moet plassen.
Goed.
Opa.
Ik moet naar de wc.
Aha.
- Maar braaf gaan zitten. - Ja, Opa.
Oma ging ook altijd zitten.
- 't Is niet waar. - Toch.
Opa en ik zitten in de trein, maar dat zien jullie natuurlijk.
Ontbeten hebben we ook. Chips, omdat ie zo gezond zijn.
Lief is die kleine.
Ja. Is een treincoupé.
- Ja, en nu? - Dat kan overal zijn.
- Ergens in een trein! - Zo is het.
De collega's van de spoorwegpolitie zijn op de hoogte gesteld.
Die melden zich.
- Gelooft u mij, mevrouw... - Rosenbach.
Rosenbach. Bekijkt u het toch eens positief.
Die twee zijn gezond en hebben een hele hoop plezier.
Hallo?
Wie is daar?
De burgemeester.
Kunt u alstublieft die deur opendoen?
Ik...
Ik kan niet. Ik...
Ik krijg dat ding niet... Hier, dat ding...
De knop naar rechts draaien.
- Naar rechts. - Ik weet niet, hoe...
- Opa, is dat de politie? - Nee.
De burgemeester.
Dat was een grapje. Ik ben Erdal.
Ik maak hier gewoon schoon.
Jij bent het meisje met die Opa die Alzheimer heeft.
Wie heeft Alzheimer?
- Hoe weet je dat? - Wij zijn hier in Bolzano.
Jullie zijn breaking news! Wat hebben jullie uitgevreten?
- Helemaal niks. - Helemaal niks?
Je hebt aan de noodrem getrokken en de dienstregeling ontwricht.
Het was een noodgeval. Ik ben Opa bijna kwijtgeraakt.
Oké, dat gaat natuurlijk niet. Waar komen jullie vandaan?
- Uit Hamburg. - Hamburg? Ik ook.
- Echt? - Ja, born and raised.
- Was moet ik nou met jullie aan? - Kun je ons helpen?
Nou logisch, vissenkoppen vormen één front.
Wat doe je daar?
Ik kan niet pitten.
Kom in bed. Het is vier uur morgens.
- Zoek je nog naar je honing? - Ja, waarom?
Kom eens hier. Dat moet je zien.
Ik heb hem vijf keer gevraagd, of ie hem gezien heeft.
Weet je wat hij zei?
"Ik ben allergisch tegen honing."
- Tja. Das ist echt hard. - Zal ik ons wijn bezorgen?
Donker hier.
Opgepast, smerissen.
- Smerissen? - Pst!
Gaat 't nog?
"Boe!", zegt de koe.
"Boe!", zegt de koe. Boe, boe!
Questo è un idiota. Porco Giuda!
Wat vind je ervan als ik ontslag neem?
Je doet je werk toch graag.
Ik wil er meer voor Tilda en Amandus zijn.
- Weet je het zeker? - Ja.
Dat vind ik heel erg prima.
Dat had ik al veel eerder moeten doen.
Ik moet je lief van Serge groeten.
- Hij is je erg dankbaar. - Hoezo?
Hij heeft nu een nieuwe voortand
met een Diamant erin,
en beweert, hij heeft nog meer kansen bij de vrouwen.
- Dat geloof ik niet. - Mhm.
Toch.
Kijk zelf maar.
Dat is niet waar!.
Hi, ik ben Erdal, ik ben...
Hi, ik ben Erdal, 1983
1983 in de Schanzenbuurt geboren. Geen Duitser,
maar buitenlander in de derde generatie,
alhoewel mijn Duits super is.
Wat wil je daarmee zeggen?
Als mijn ouders uit het Sudetenland zouden zijn gekomen,
was ik Duitser geweest. Ik vind het gewoon niet fair.
Egal, nu ben ik in Zuid-Tirol thuis.
Een rasechte Zuidtiroler hond. Wat een allegaartje...
Kom nou eens ter zake.
Oké. Hoe heet je moeder ook weer?
- Ah, Sandra. - Sandra. Goed.
Lieve Sandra, lieve Niko,
jullie betoverende dochter maakt het uitstekend.
Maak jullie geen zorgen, want als hij hier, met hen hier
hem de stad van de liefde heeft laten zien,
bellen ze op. - Super.
- Echt? Bedankt. - Dat doen we nog een keer.
Wat? Beter kan ik dat niet.
En hupla, weg.
Zo.
- Heb je de video weggestuurd? - Mhm.
- Grandioos! - Je hebt gezegd: "Super."
- Was het accent niet correct? - Nee.
- Die kennen ons doel! - "Stad van de liefde."
- Zou Parijs kunnen zijn. - Logisch.
Van Hamburg via Zuid-Tirol naar Parijs.
Je kunt ook van Berlijn naar Hamburg
via het Zwarte Woud rijden. Da's ook mooi.
Hé, daar is hij!
Hallo! Hier!
...in de stad van de liefde is,
bellen ze op.
Die gaan naar Venetië.
- Waanzin. - Dat is zijn opgave.
¡Buenas noches, amigo!
Hallo!
"Buenos días." "Noches" betekent nacht.
- Is geen maan. - Is duidelijk, Professor.
- Zijn dat mijn passagiers? - Ja.
Hi, ik ben Emre.
Jullie vluchtchauffeur.
Nou, dan stap maar in in jullie limosine.
Komen die mee naar Venetië?
Natuurlijk, die zijn er nog nooit geweest.
- Mogen we voorin zitten? - Daar ziet men jullie.
Avanti! Die maken de grenzen nog dicht.
- Er zijn geen grenzen meer in Europa. - Was maar een grapje.
Oh.
- Bedankt, Erdal. - Pas goed op je Opa op.
je bent een geweldige meid. Ik ben trots op je.
Dank je wel voor Opa's broek.
Logisch, geen probleem. Ik heb er genoeg van.
Ik vind dit een sensatie.
- Hallo, Mama. - Een sensatie, die kleine.
- Dat heeft ze van mij. - Waar komt plotseling je goede humeur vandaan?
Omdat ik het geweldig vind wat ze doet.
Ja, werkelijk. Sensationeel.
Trek niet zo'n gezicht.
Ik vind het toch ook geweldig,
-maar ik maak me desondanks zorgen. - Tilda is slim.
Die is er beslist al.
Jullie zou het ook eens goed doen, hier weg te komen.
Wij melden ons. Laat ons weten, wanneer zij zich melden.
Ja natuurlijk. Aye, aye! Ik hef mijn glas op jullie.
Veel plezier, jullie twee!
Waar is de calvados nou?
Het ruikt ernaar.
Oh, ik houd van die lucht.
Ben jij een fijn meisje. Hm?
Hoe weet je dat het een meisje is?
Dat zie ik aan haar gezicht.
Maar die heeft ballen.
- Waar? - Nou in ieder geval niet in 't gezicht.
- Fuck! - Wat is er?
Smerissen!
Verdomme.
Wat kan ik voor u doen?
Papieren.
Heel graag.
Waar zoekt u naar?
Wat, eh... heeft u... Cosa trasporta?
- Schapen. - Cosa?
- Pecore? - Oui, oui.
- Kann ik verder rijden? - No.
Opendoen.
Heeft u nog nooit een schaap gezien?
Openmaken.
Alstublieft.
Die... die ruiken nogal erg sterk.
Uitstappen.
- openmaken. - Nu?
Non domani, non dopodomani... Nu!
Dat is magie...
Die is verdomd slim, die kleine.
Dat schaap, bedoel ik.
Ik weet niet welk, maar ik kom er nog wel achter
en dan bel ik u op. Heeft u een visitekaartje?
Welcome to the Bauer Hotel.
Hoe lang wilt u blijven?
- Weten we nog niet. - Alles eerst maar even bekijken, hè?
Ik heb alleen nog maar twee suites vrij.
- Dan nemen we een suite. - Mhm.
Ecco qua.
Numero 558.
Heel goed.
Alleen de prijs bedraagt...
- 1800. - Voor één nacht?
We zoeken een ander hotel.
Ey, denk eenvoudig dat het lire zijn.
- We nemen die suite. - Bene.
Een handtekening, alstublieft.
U zult er geen spijt van krijgen.
In deze suite zijn al
vele bambini verwekt.
We hebben geen boterhammen meer.
Daar zijn zoveel gekke streepjes.
Hoe kan je daarmee nou de weg vinden?
We kunnen de appel delen..
Kun je houden.
- Ik heb meer zin in schaap. - Schaap?
We zouden er toch eentje kunnen vangen.
We eten toch geen schaap!
Alleen maar een heel kleintje?
Een half?
- Ein half kleintje? - Je krijgt een halve appel.
Ach.
Ben je er eigenlijk bang voor dood te zijn?
Opa?
Nee.
Ik wel.
Nou, jij hebt nog wel een paar dagen de tijd.
Nee, ik bedoel, ik heb er angst voor, wanneer jij dood bent.
Dat hoef je niet.
Dan zal ik samen met Oma van daarboven op je oppassen.
Oppassen.
We zullen zo trots op je zijn.
En als je me mist,
dan kijk je gewoon
omhoog naar me,
en dan ben ik bij je.
Heb je iets gezegd?
Ik heb alleen maar gezegd, dat het zo fijn met jou is.
Kan ik u helpen?
We hebben honger.
Ik zou u graag deze tomaten cadeau willen geven,
maar die zijn voor de groentenmarkt in Bolzano.
Kom maar mee.
In de naam van de Vader en de Zoon
en de Heilige Geest, amen.
Kom, Jesus, wees onze gast
en zegen wat u ons bescheerd heeft.
Mm, op tomatensla met uien
zou ik meer...
- ik bedoel... zin in gehad hebben. - Opa.
Die Tomaten moeten op de markt verkocht worden.
- Daar leven we van. - Op de markt?
Er schiet me eentje te binnen.
Zegt de non tegen de boer die zijn groenten aanbiedt:
"Ik wil graag een komkommer."
Zegt de boer:
"Neemt u er toch twee dan kunt u er eentje eten."
Snap ik niet.
Wat snap je daaraan niet?
Als die non er eentje eet,
dan kan ze de andere voor de
volgende dag bewaren.
Wat doen jullie hier zo de hele dag?
Kan ik even heel kort mijn mop uitleggen?
Nein, Opa.
Klopt het eigenlijk, dat jullie geen sex mogen hebben?
Ja, mijn kind.
- Wij zijn kuis. - Zeg ik toch. Komkommer.
Aua.
Kuisheid,
wat is dat?
Wir zien ervanaf een man lief te hebben.
Wir reserveren deze plaats voor God.
Dan zijn jullie eigenlijk allemaal met God getrouwd?
Mhm, dat zou je kunnen zeggen.
Dan kan niemand
jaloers worden of vreemdgaan.
Kunnen mijn ouders jullie hier een keer komen bezoeken?
Waarom vraag je dat, mijn kind?
Ik geloof, dat die veel van jullie kunnen leren.
In het vagevuur heeft men de kans,
zich te bewijzen.
Daar beslist God pas of je in de Hemel komt.
Geloof je aan de Hemel?
Natuurlijk.
De Hemel maakt ons leven pas perfect.
Wanneer we sterven, leven we daar allen samen met God.
Gelooft u dat mijn Opa in de Hemel komt?
Bij alles wat je me over je Opa verteld hebt,
ben ik me daar heel zeker van.
- Echt waar? - Ja.
Je bent een goed meisje.
En de weg die je gaat is bijzonder.
- Zoek je iets, Opa? - Ehm, Elisa, ehm...
Margarethe.
- daarnet was ze noch hier. - Hij bedoelt Oma.
Die is al in de Hemel.
Kom, Opa,we gaan haar zoeken.
Ik geloof, dat ik ze daar achter heb gezien.
Ik geloof. dat ze daar achter is.
Oma?
Gretchen?
Oma?
Gretchen?
Oma, ben jij 't?
Die heeft zich goed verstopt.
Oma?
Waar is ze?
We zullen haar vinden.
Oma?
- Opa. - Ja?
- Ik heb haar gevonden. - Waar?
- Daar. - Ah.
Mijn God, wat ben je toch mooi!
Ik heb je zo gemist.
Hier heb ik met Oma geslapen.
Zeker weten?
Tamelijk.
1800?
Eh, dat spijt ons zeer. Het is onze laatste kamer.
Het zijn maar lire. ongeveer zoveel als...
twee gulden.
En, eh, betalen jullie cash of met een betaalkaart?
Grazie.
Numero?
De slacht van Verdun?
Verdun?
Grazie. Allora...
557.
Questo è...
Een handtekening, alstublieft.
Waarom hebben eigelijk alle Italianen
een snor? - Wat?
Omdat ze er zo uit willen zien als hun moeder.
Als hun moeder!
Grazie.
Hm.
Wie is dat nou?
Wie?
Die daar.
Dat ben jij toch, Opa.
Dat ben jij en dat ben ik.
Tilda.
Guck mal, ik...
Ik aap mezelf alles na.
Kijk maar.
Daar, alweer.
Moet je kijken!.
Je moet eerst je tandenborstel erop doen.
Zo.
Om je tanden te kunnnen poetsen, gebruik je tandpasta.
Dat is om je te scheren.
Mond open.
Dat doe je prima, Opa.
Mijn neus kietelt ervan.
Je bent de vrolijkste volwassene, die ik ken.
Von jou
kan ik nog zo veel leren... leren.
Quatsch, Opa.
Je mag alleen nog niet meer verleren.
- Het was fijn met je vandaag. - Ja.
Goedenacht, Opa.
Goedenacht.
het klinkt gek, maar ik heb 't gevoel,
dat we ons erg nabij zijn.
Het was fijn met je.
Vandaag?
We waren een team zoals vroeger.
- Dankzij onze dochter. - Klopt.
- Ik hou van je. - Ik hou van jou.
Hoor je die vogels ook?
Maar dat klinkt helemaal niet goed.
Wat is er aan de hand mijn brave, hm?
Blijf heel rustig, bruine.
Die zijn groen.
Dat zeg je zo tegen paarden.
Ah.
Kan ik wat voor u doen?
Ik weet wat ik doe. Ik ben arts.
Aha.
Ich moet nog steeds over uw mop lachen.
- Mop? - Ja. Ehm...
"Mama!"
Die mop van voorheen.
Die was leuk.
Die was goed. Echt goed!
Dat was ongelofelijk.
Wat wilde ik nu nog?
Ach, ja.
Hoe kom je hier naar 't strand?
- Het strand is in Lido. - Dat ken ik.
Maar daar kunt u nu niet heen.
Het is midden in de nacht!
- Heeft u mein opa gezien? - Opa?
- Ehm... Nonno? - Ah. Non conosco tuo nonno.
Ma il portiere di notte mi ha detto che un ospite anziano
è andato nel bel mezzo della notte...
- al lido. - Lido?
Sì, brava. Lido.
Piano, ragazzina.
- Buongiorno! - Buongiorno!
Opa! Opa!
- Stop! Stop! - Non mi posso fermare qua.
No!
No! Fermati!
No! Fermati! Dove vai?
Prendi il salvagente!
Torna indietro adesso!
Godzijdank, daar ben je. Ik heb je overal gezocht.
Opa?
Bedoelt u mij?
Opa, geen onzin alsjeblieft.
Ik ben al genoeg geschrokken,
toen je niet 't hotel was.
Ik ben't. Tilda, je kleindochter.
Ken ik niet.
Ik ben toch je kleine prinses.
We heten allebei Rosenbach
en zijn samen hiernaartoe gekomen.
Je bent mijn Opa.
- Kom, we gaan terug naar 't hotel. - Laat u mij met rust.
Gaat u weg. Weg, weg, weg, weg.
"Aan Tilda, mijn geliefde kleindochter.
De dag zal komen, waarop ik niet meer weet
dat jij jij bent.
In ieder geval moet je één ding nooit vergeten:
"Ik hou van je en jij bent de beste prinses,
die ik mij had kunnen wensen."
Verdomme.
Mama! Papa!
Daar ben je gelukkig weer.
Oh, mijn schat.
Ik ben so trots op je.
Oh, mijn schat.
Opa zit op de bank en herkent me niet meer.
Papa.
Mijn God, is dat hier mooi.
Weet je nog, Papa?
Hier heb je met Mama gezeten, na je trouwdag.
- Ik help je... - Dat kan ik alleen!
Ik ben geen kind meer.
Is er hier niks te zuipen?
Ik heb honger.
Kom maar eens hier.
Zo, doe je mond eens open.
Prego, signore?
- Een 'Forst'. - Horst? Non conosco Horst.
- Nee. Forst. - Una birra Forst!
Certo. Subito.
Negen maanden later kreeg ik een broertje.
Mama had 't idee, hem Amandus te noemen.
Naar Opa.
Opa heeft dat, geloof ik, niet meer meegekregen.
Hij heeft steeds weer gevraagd,
hoe de kleine heet en waar hij vandaankomt.
Misschien heeft Opa echter generkt,
dat Mama en Papa meer tijd voor hem hadden.
Mama heeft opgezegd
en ze hebben hun beloftes waargemaakt,
en geprobeerd, minder te werken.
Erst was Opa nog bij ons.
Een jonge vrouw hielp ons op hem op te passen.
Opa vond haar erg aardig.
Op een gegeven moment heeft hij zich alleen nog maar door haar laten voeren.
Hij vond haar erg begaafd en ook heel getalenteerd.
Na een tijd is die jonge vrouw echter gegaan,
omdat Opa haar bloes niet met rust kon laten.
Maar ook, als Opa dan in 't tehuis woonde,
haalden wij hem vaak af en ondernamen uitstapjes met hem.
Mama en ik gingen altijd met hem in de Alster winkelgalerij
en aten honing-ijs.
Papa moest dan op de kleine Amandus oppassen.
Soms heeft 't hem gesmaakt en soms niet.
Dan vond ie het ijs te koud.
Ik was ook nog een paar keer bij Dr. Ehlers.
En hij heeft mij verteld,
dat Alzheimermensen meer voelen, dan wij geloven,
en dat het belangrijk is tijd met hen door te brengen,
omdat ze de genegenheid voelen,
hoewel we ons dat helemaal niet meer kunnen voorstellen.
Tijdens ons laatste uitstapje overviel ons een geweldig onweer.
En het heeft zo waanzinnig geregend alsof de Hemel aan het huilen was.
Wij zijn echter in 't café blijven zitten
en hebben gelachen.
De volgende dag heeft zijn hart
dan opgehouden met kloppen.
En ik ben zo blij, dat ik net bij hem was.
Eigenlijk was ik elke dag bij hem,
alleen niet als men mij m'n amandelen eruit geopereerd heeft.
"Samen met hevige regenvallen en onweer
brengen aan 't eind van de week winden uit het zuidwesten
de laat zomerse temperaturen terug."
Wie interesseert dat eigenlijk?
Is toch sowieso altijd hetzelfde.
Mij niet.
Wat ben jij dan voor een lieftallige...
knappe...
Ik ben 't, Opa, Tilda.
Ik weet wie je bent.
Jij bent mijn kleine prinses.
Voor altijd.
Pas goed op hem op, Oma.
Ik zal je missen, Opa.
God, u schept leven en neemt het weer.
Vol vertrouwen op uw barmhartigheid,
nemen wij afscheid von Amandus Rosenbach.
Nederig leggen wij hem in uw aarde.
Wj doen dit in de hoop,
die ons Jesus Christus gegeven heeft.
Aarde tot aarde.
As tot as.
Stof tot stof.
Waar is Tilda eigenlijk?
Sie wilde niet bij Opa's begrafenis zijn.
Ze is daarginder op de wei.
We zullen haar afhalen als alles voorbij is.
Opa?
Heb je wat gezegd?
Vertaling en correctie: Desertkid.